Berg af

Vier weken geleden, op zaterdag 9 augustus, reed ik met vrouw, kind en schoonvader naar Pos Perlok, boswachterspost en startpunt van de hike. Ik had me verslapen en kwam zonder ontbijt een half uur te laat op de afspraak met mijn gids Ali. We namen geen tijd om onze rugzakken te ontdubbelen en liepen na een kort afscheid van de familie meteen de jungle in.

Pos Perlok: Rechts mijn gids, daarnaast mijn schoonvader

Dag 1: ongekend afzien

Op papier zag de eerste dag er uit als een makkie. Weinig hoogteverschillen en een afstand van slechts 9 km. In Nederland zou ik dat binnen twee uur hebben gelopen. De praktijk liep anders: na een kwartier lopen was ik uitgeput en na een half uur moest ik mijn gids vragen om een pauze. Ik kreeg mijn lichaamstemperatuur niet onder controle, mijn hartslag herstelde moeizaam, mijn klimspieren verzuurden en er kwam een kramp in mijn benen die zich uitbreidde naar mijn voeten en handen. Uiteindelijk kwam ik na ruim 8 uur strompelen aan bij het eerste kamp: 'Jeneruh'.

Vuur tegen de muggen en hangmat slaapklaar

Succes dankzij mijn gids

Mijn gids Ali bleek goud waard. Zonder hem was ik binnen een paar minuten verdwaald. Hij hield het pad vrij van spinnenwebben en lianen met stekels. Hij hielp me met het verwijderen van de bloedzuigers op mijn rug, het verzorgen van een bijensteek en het verdoven van een teek die zich in mijn pols had geboord. Onderweg wees hij me op dieren en hun sporen, en leerde me welke planten en vruchten eetbaar zijn. Met zijn hulp lukte het om door te zetten en op dag 4 de top van Gunung Benum te bereiken.

Mind your step: tapirpoep

Afdaling en aftakeling

Bergaf op dag 5 en 6 ging soepel. Mijn rugzak een paar kilo lichter, mijn spieren in vorm en dankzij de regen kon ik langer lopen zonder oververhit te raken. Op dag 6 kwam ik om 14:30 weer aan bij het startpunt Pos Perlok. Uitgeput en met een handvol bloedzuigers op mijn benen. Maar trots op de prestatie. The end? Helaas, de jungle was nog niet klaar met me. Schrammen, bulten en insectenbeten gingen infecteren en een week geleden waren de klachten zo erg dat ik naar de huisarts ben gegaan. Koorts, jeuk, pijn, hoesten, hoofdpijn, futloos, slecht slapen ... Het is niet duidelijk welke organismen verantwoordelijk zijn voor de aanval, maar de voorgeschreven antibiotica lijkt nu eindelijk aan te slaan. Hopelijk ben ik volgende week volledig hersteld en kan ik het project afronden met een evaluatie.